Sommige dingen ontstaan niet uit een plan vooraf, maar groeien stap voor stap. Deze website is daar een voorbeeld van.
Een verhalende tijdlijn:
In 2004 maakte ik heel bewust een bijna-doodervaring mee, die mij diep raakte. Sindsdien heb ik een fundamentele nieuwsgierigheid naar het bestaan, wat er gebeurt, wat mensen drijft en hoe de wereld in elkaar steekt.
In 2010 begon ik met meditatie. Aanvankelijk om beter te leren omgaan met moeilijke emoties en als instrument om mijn piekerende geest te kalmeren. Gaandeweg verschoof het van regulatie naar inzicht: een manier om te kijken hoe gedachten, gevoelens en ervaringen zich tot elkaar verhouden. Zonder de pretentie een waarheid te vinden, maar open te staan voor diepere inzichten. Meditatie werd vanaf dat moment voor mij een vorm van zelfonderzoek en levenskunst.
Wat ik doe
In mijn werk onderzoek, verbeter en bewaak ik digitale veiligheid. In mijn vrije tijd ben ik actief als ervaringsdeskundige. Ik deel graag mijn ervaringskennis over leven met een beperking, en de gebeurtenissen die mij hebben gevormd tot wie ik nu ben. Als mijn ervaringen jou steun, herkenning of een handreiking geven voor jouw eigen proces, vind ik dat heel mooi. Ik combineer technische scherpte aan de ene kant, met contemplatieve nieuwsgierigheid aan de andere kant. Ik doe mijn best om oordelen te vervangen voor nieuwsgierigheid. Vaak lukt dat, soms niet. Aan het einde van de dag ben ik ook gewoon een mens met rafelrandjes, die soms best stellig kan zijn.
Waarom ik dit graag deel
Mindfulness en meditatie zijn sinds 2010 een belangrijk anker in mijn leven. Ik deel graag uit dankbaarheid wat mij aan ervaringen is aangereikt. Niet als hulpverlener, leraar of coach, maar vooral als ervaringsdeskundige en medemens. Ik nodig je uit om samen te onderzoeken, te reflecteren, te verstillen maar vooral om zelf te ontdekken.
Een belangrijke drijfveer voor het willen delen van mijn ervaringen, is voor mij wat Emmanuel Levinas de ‘kleine goedheid’ noemt. Gedachtegoed waar ik via Dirk de Wachter mee in aanraking ben gekomen. Het idee dat betekenis niet zozeer ontstaat uit grote systemen, overtuigingen of waarheden, maar uit kleine, concrete gebaren van aandacht en zorg tussen mensen. Juist het onopvallende, het alledaagse, het menselijke. Delen is voor mij zo’n kleine goedheid: geen missie, boodschap of grote beloften, maar een manier om aanwezig te zijn bij wat zich aandient. En, om iets terug te geven in de ontmoeting met de ander.