Op zijn 25ste, belandt Erik in een turbulente fase: zijn coming-out, een onbeantwoorde liefde, en het gevecht met emoties die hij (met zijn milde autisme) niet kan plaatsen. Een borrel en een joint waren een tijdelijke vlucht, tot hij inziet dat de ellende (en de kater) altijd blijven. Dan ontdekt hij mindfulness: geen zweverig gedoe, maar een praktische, concrete methode om ruimte te maken voor wat er is, zonder oordeel of verzet.
In deze aflevering neemt Erik je mee in zijn ruim 15-jarige reis: van de eerste aarzelende stappen tot de diepgaande inzichten die mindfulness hem bracht. Hij legt uit waarom het geen quick fix is, maar een levenslange vaardigheid. Met metaforen als het glas modderig water en de roze olifant laat hij zien hoe mindfulness werkt: niet door te vechten, maar door te observeren en accepteren. Een eerlijk verhaal over piekeren, pijn, en de kracht van bewustzijn.
Zonder beloftes van geluk, maar juist een route naar meer helderheid en veerkracht, ook als je niet in de lotushouding kan zitten 😉